พระไตรปิฎก

๘. ราธชาดก เรื่องจริงเก่าไม่ดีไม่ควรพูด [๒๔๕] ลูกรัก พ่อกลับมาจากที่ค้างเเรม กลับมา เดี๋ยวนี้เอง ไม่นานเท่าไรนัก แม่ของเจ้าไม่ไป คบทานบุรุษอื่นดอกหรือ. [๒๔๖] ธรรมดาบัณฑิตไม่พูดวาจาที่ประกอบด้วย ความจริง แต่ไม่ดี ขืนพูดไปจะต้องนอนอยู่ ดุจนกแขกเต้าชื่อว่าโปฏฐปาทะถูกเผานอนจมอยู่ ในเตาไฟ ฉะนั้น. จบ ราธชาดกที่ ๘ อรรถกถาราธชาดกที่ ๘ พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ ณ พระเชตวันมหาวิหาร ทรง ปรารภภิกษุผู้กระสันรูปหนึ่ง ตรัสพระธรรมเทศนานี้ มีคำเริ่มต้น ว่า ปวาสา อาคโต ตาต ดังนี้. ได้ยินว่า พระศาสตาตรัสถามภิกษุนั้นว่า ดูก่อน ภิกษุ ได้ยินว่าเธอกระสันจริงหรือ ภิกษุนั้นกราบทูลว่า จริง พระเจ้าข้า ตรัสถามว่า เพราะเหตุไรเธอจึงกระสัน กราบทูลว่า ข้าพระองค์เห็นหญิงงดงามคนหนึ่ง จึงกระสันเพราะอำนาจกิเลส