พระไตรปิฎก

๒. จุลลนันทิยาชาดก ผลของกรรมดีและกรรมชั่ว [๒๙๓] ปาราสริยพราหมณ์ได้กล่าวคำใดไว้ว่า ท่านอย่าได้กระทำกรรมชั่ว อันจะทำตัวท่านให้ เดือดร้อนในภายหลังนะ คำนี้นั้น เป็นถ้อยคํา ของท่านอาจารย์. [๒๙๔] บุรุษทำกรรมเหล่าใดไว้ เขาย่อมเห็นกรรม เหล่านั้นในตน ผู้ทำกรรมดีย่อมได้รับผลดี ผู้ทำ กรรมชั่วย่อมได้รับผลชั่ว บุคคลหว่านพืชเช่นใด ย่อมได้รับผลเช่นนั้น. จบ จุลลนันทิยชาดกที่ ๒ อรรถกถาจุลลนันทิยชาดกที่ ๒ พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ ณ พระเวฬุวันมหาวิหาร ทรง ปรารภพระเทวทัต ตรัสพระธรรมเทศนานี้ มีคำเริ่มต้นว่า อิทํ ตทาจริยวโจ ดังนี้. ความย่อมีอยู่ว่า วันหนึ่งพวกภิกษุประชุมสนทนากันใน โรงธรรมว่า ดูก่อนอาวุโสทั้งหลาย ขึ้นชื่อว่าพระเทวทัตเป็นผู้ กักขฬะหยาบช้า โผงผาง ประกอบการมุ่งปลงพระชนม์พระ-