Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 57 หน้าที่ 415

เล่ม มมร. 57 หน้า 415 ข้อ 305 306
๘. กามนีตชาดก ผู้ถูกโรครักครอบงํารักษายาก [๓๐๕] เราปรารถนาระหว่างเมืองทั้ง ๓ คือ เมือง ปัญจาละ ๑ เมืองกุรุยะ ๑ เมืองเกกกะ ๑ ดูก่อน ท่านพราหมณ์ เราปรารถนาราชสมบัติทั้ง ๓ เมืองนั้นมากกว่าสมบัติที่เราได้แล้วนี้ ดูก่อน พราหมณ์ ขอให้ท่านช่วยรักษาเราผู้ถูกความ ใคร่ครอบงำด้วยเถิด. [๓๐๖] อันที่จริง เมื่อบุคคลถูกงูเห่ากัด หมอ บางคนก็รักษาได้ อนึ่ง บุคคลถูกผีเข้าสิง หมอ ผู้ฉลาดก็ไล่ออกได้ แต่บุคคลผู้ถูกความใคร่ ครอบงำแล้ว ใคร ๆ ก็รักษาไม่หาย เพราะว่า เมื่อบุคคลล่วงเลยธรรมขาวเสียแล้ว จะรักษา ได้อย่างไร. จบ กามนีตชาดกที่ ๘ อรรถกถากามนีตชาดกที่ ๘ พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ ณ พระเชตวันมหาวิหาร ทรง ปรารภพราหมณ์ชื่อ กามนีตะ ตรัสพระธรรมเทศนานี้ มีคำ เริ่มต้นว่า ตโย คิรึ ดังนี้.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka