Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 57 หน้าที่ 422

เล่ม มมร. 57 หน้า 422 ข้อ 307 308
๙. ปลายิชาดก ว่าด้วยขับไล่ศัตรูแบบสายฟ้าแลบ [๓๐๗] เมืองตักกสิลาถูกเขาล้อมไว้ทุกด้านแล้ว ด้วยกองพลช้างตัวประเสริฐ ซึ่งร้องคำรนอยู่ ด้านหนึ่ง ด้วยกองทัพม้าตัวประเสริฐซึ่งคลุม มาลาเครื่องครบอยู่ด้านหนึ่ง ด้วยกองพลรถ ดุจ คลื่นในมหาสมุทรอันยังฝนคือลูกศรให้ตกลง ด้านหนึ่ง ด้วยกองพลเดินเท้าถือธนูมั่นมีฝีมือยิง แม่นอยู่ด้านหนึ่ง. [๓๐๘] ท่านทั้งหลายจงรีบรุกเข้าไป และจงรีบ บุกเข้าไป จงไสช้างให้หนุนเนื่องกันเข้าไปเลย จงโห่ร้องให้สนั่นหวั่นไหวในวันนี้ ดุจสายฟ้า อันซ่านออกจากกลีบเมฆคำรนอยู่ ฉะนั้น. จบ ปลายิชาดกที่ ๙ อรรถกถาปลายิชาดกที่ ๙ พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ ณ พระเชตวันมหาวิหาร ทรง ปรารภปลายิปริพาชก ตรัสพระธรรมเทศนานี้ มีคำเริ่มต้นว่า คชคฺคเมเฆภิ ดังนี้.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka