พระไตรปิฎก

๙. สาลกชาดก ว่าด้วยสาลกวานร [๓๔๘] ดูก่อนพ่อสาลกวานร พ่อเป็นลูกคนเดียว ของเรา อนึ่ง พ่อจักได้เป็นใหญ่แห่งโภคสมบัติ ในตระกูลของเรา ลงมาจากต้นไม้เถิด มาเถิดพ่อ เราจะพากันกลับไปบ้านของเรา. [๓๔๙] ท่านสำคัญเราว่าเป็นสัตว์ใจดี จึงได้ตีเรา ด้วยเรียวไม้ไผ่ เราพอใจอยู่ในป่ามะม่วงที่มีผล สุก ท่านจงกลับไปบ้านตามสบายเถิด. จบ สาลกชาดกที่ ๙ อรรถกถาสาลกชาดกที่ ๙ พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ ณ พระเชตวันมหาวิหาร ทรง ปรารภพระมหาเถระรูปหนึ่ง ตรัสพระธรรมเทศนานี้ มีคำเริ่ม ต้นว่า เอกปุตฺตโก ภวิสฺสติ ดังนี้. ได้ยินว่า พระมหาเถระนั้นให้กุมารน้อยบรรพชาแล้ว ทำ ให้ลำบากอยู่ ณ พระเชตวันนั้น. สามเณรนั้นไม่สามารถจะทน ความลำบากได้จึงสึก. พระเถระไปเกลี้ยกล่อมกุมารน้อยนั้นว่า