พระไตรปิฎก

๔. กุณฑกกุจฉิสินธวชาดก รู้ว่าเขาดีก็ต้องเลี้ยงให้สมดี [๓๖๑] ท่านเคยบริโภคหญ้าที่เป็นเดน เคย บริโภครำและข้าวตังมาแล้วจนเติบโต นี่เคย เป็นอาหารของท่านมาแล้ว เพราะเหตุไร บัดนี้ท่านจึงไม่บริโภคเล่า. [๓๖๒] ข้าแต่ท่านมหาพราหมณ์ ในที่ใดชน ทั้งหลายไม่รู้จักสัตว์ โดยชาติ หรือโดยวินัย ในที่นั้นรำและข้าวดังมีเป็นอันมาก. [๓๖๓] ก็ท่านรู้จักข้าพเจ้าดีแล้วว่า ม้าตัวนี้เป็น ม้าอุดมเช่นไร ข้าพเจ้ารู้สึกตนอยู่เพราะอาศัย ท่านผู้รู้ จึงไม่บริโภครำของท่าน. จบ กุณฑกกุจฉิสนธวชาดกที่ ๔ อรรถกถากุณฑกกุจฉิสินธวชาดกที่ ๔ พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน ทรงปรารภ พระสารีบุตรเถระ จึงตรัสเรื่องนี้ มีคำเริ่มต้นว่า ภุตฺวา ติณปริฆาสํ ดังนี้.