พระไตรปิฎก

พระราชาได้ทรงสดับดังนั้นจึงตรัสเรียกพระโอรสมาแล้วตรัสว่า ดูก่อนพ่อ เจ้ายังจะระลึกได้ถึงคราวที่พ่อไปประเทศชายแดนรบแพ้ กลัวไม่ได้มา ๒-๓ วัน เมื่อพระโอรสทูลว่า ระลึกได้พระเจ้าข้า จึงตรัสว่า ในคราวนั้นพ่ออาศัยดาบสนี้จึงได้รอดชีวิต แล้วตรัสบอก เรื่องราวทั้งหมด แล้วตรัสต่อไปว่า ดูก่อนพ่อ เมื่อท่านผู้ให้ชีวิตเรา มายังสำนักของเรา แม้เมื่อจะให้ราชสมบัติ เราก็ไม่อาจที่จะกระทำ ให้สมควรแก่คุณที่ท่านดาบสนี้ได้กระทำไว้ ดังนี้แล้วจึงได้ตรัสคาถา ๒ คาถานี้ว่า :- เมื่อเรารบพ่ายแพ้ตกอยู่ในอันตราย ทั้งหลาย ติรีติวัจฉดาบสผู้นี้ได้กระทำความ อนุเคราะห์แก่เราผู้ตัวคนเดียวไม่มีเพื่อน ใน ป่าที่ไม่มีน้ำอันทารุณร้ายกาจ ได้เหยียดมือ ช่วยเราผู้ได้รับความลำบาก เพราะเหตุนั้น เราแม้ถูกความทุกข์ครอบงำ ก็ขึ้นจากบ่อน้ำ ได้. เรามาถึงเมืองนี้ได้โดยความยากของ ดาบสผู้นี้ เราถึงจะเป็นอยู่ในมนุษยโลก ก็ เหมือนกับไปยังประโลกอันเป็นวิสัยของพระ- ยม ลูกรัก ติรีติด้วยวัจฉดาบสเป็นผู้ควรแก่ปัจ- จัยลาภ ท่านทั้งหลายจงถวายของควรบริโภค และยัญที่ควรบูชาแก่ติรีติวัจฉดาบสเถิด.