Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 58 หน้าที่ 115

เล่ม มมร. 58 หน้า 115 ข้อ 391 392 393
๔. มหาปนาทชาดก ว่าด้วยปราสาทของพระเจ้ามหาปนาท [๓๙๑] พระเจ้ามหาปนาทนั้นมีปราสาทล้วน แล้วไปด้วยทอง กว้าง ๑๖ ชั่วธนูตก สูง ๑ พันชั่วธนู. [๓๙๒] และปราสาทนั้นมีพื้น ๗ ชั้น ประกอบ ไปด้วยธง แล้วไปด้วยแก้วมณีสีเขียว มีนาง ฟ้อน ๖ พัน แบ่งออกเป็น ๗ พวกฟ้อนรำ อยู่ในปราสาทนั้น. [๓๙๓] ดูก่อนภัททชิ ท่านกล่าวถึงปราสาทนั้น มีแล้วในกาลนั้น ในครั้งนั้น เราเป็นท้าว สักกะผู้รับใช้การงานของท่าน. จบ มหาปนาทชาดกที่ ๔ อรรถกถามหาปนาทชาดกที่ ๔ พระศาสดาประทับนั่งอยู่ที่ฝั่งแม่น้ำคงคา ทรงปรารภอานุภาพ ของพระภัททชิเถระจึงตรัสเรื่องนี้ มีคำเริ่มต้นว่า ปนาโท นาม โส ราชา ดังนี้ สมัยหนึ่ง พระศาสดาทรงจำพรรษาอยู่ในเมืองสาวัตถี ทรง พระดำริว่า จักสงเคราะห์ภัททชิกุมาร แวดล้อมแล้วด้วยหมู่ภิกษุสงฆ์
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka