พระไตรปิฏก

{๓๙๐} [๓๙] หญิงเหล่านั้นคบหาชายใด

ด้วยความพอใจหรือด้วยทรัพย์ก็ตาม

ย่อมตามเผาผลาญชายนั้นทันที

เหมือนไฟป่าเผาผลาญพื้นที่ของตน







(พระศาสดาทรงแสดงพระธรรมเทศนา จึงได้ตรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า)

{๓๙๑} [๔๐] พระราชาทรงพระนามว่าปนาทะ ทรงมีปราสาททองคำ

กว้าง ๑๖ ชั่วลูกธนูตก สูง ๑,๐๐๐ ชั่วลูกธนู

{๓๙๒} [๔๑] ปราสาทสูง ๑,๐๐๐ ชั่วลูกธนู มีพื้น ๑๐๐ ชั้น

ประดับประดาด้วยธงแก้วมณีสีเขียว มีนักฟ้อนอยู่ ๖,๐๐๐ คน

โดยแบ่งออกเป็น ๗ พวก ฟ้อนรำอยู่ในปราสาทนั้น

{๓๙๓} [๔๒] ภัททชิ เธอพูดถึงปราสาทตามที่มีแล้วในกาลนั้น

ในกาลนั้นตถาคตเป็นท้าวสักกเทวราช

เป็นผู้ขวนขวายช่วยเหลือการงานของเธอ







(บุตรพ่อค้าถามพระโพธิสัตว์ผู้เป็นหัวหน้าทำหน้าที่อารักขาว่า)

{๓๙๔} [๔๓] เมื่อมรณภัยนั้นปรากฏเฉพาะหน้า

เพราะเห็นพวกโจรยิงลูกธนูอันแหลมคมด้วยความว่องไว

และถือดาบที่ทาน้ำมันอันคมกริบ

เพราะเหตุไรหนอ ท่านจึงไม่สะดุ้งกลัว