พระไตรปิฎก

พิสดารเถิด. พระศาสดาตรัสว่า ถ้าอย่างนั้น เธอจงเงี่ยโสตสดับ แล้วได้ตรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า :- ภรรยาคนใดของชายมีอาการอย่างนี้ คือมีจิตคิดประทุษร้ายสามี มิได้ประพฤติสิ่ง ที่เป็นประโยชน์เกื้อกูลแก่สามี ยินดีรักใคร่ ในบุรุษอื่น ดูหมิ่นล่วงเกินสามี ขวนขวาย เพื่อจะฆ่าสามีผู้ถ่ายมาด้วยทรัพย์ ภรรยาชนิด นั้น ท่านเรียกว่า วธกาภริยา ภรรยาเสมอ เพชฌฆาต. ภรรยาใดของชายมีอาการอย่างนี้ คือ สามีได้ทรัพย์สิ่งใดมา โดยทางศิลป- วิทยาก็ดี โดยทางค้าขายก็ดี ทางกสิกรรม ก็ดี แม้จะน้อยมากเพียงใด ก็มอบให้ภรรยา เก็บรักษาไว้ แต่ภรรยานั้นไม่รู้จักเก็บงำ ปรารถนาแต่จะใช้ทรัพย์นั้นให้หมดเปลือง ไป ภรรยาชนิดนั้น ท่านเรียกว่า โจรีภริยา ภรรยาเสมอดังโจร. ภรรยาใดของชายมี อาการอย่างนี้ คือ ไม่ปรารถนาทำการงาน เกียจคร้าน กินจุ หยาบช้า ดุร้าย ปากคอ เราะราน ประพฤติข่มขี่พวกคนผู้คอยรับใช้ ภรรยาชนิดนั้น ท่านเรียกว่า อัยยาภริยา