พระไตรปิฎก

๘. มหิสชาดก ว่าด้วยลิงกับควาย [๔๓๓] ท่านอาศัยเหตุอะไรจึงอดกลั้นทุกข์นี้ ต่อ ลิงผู้มีจิตกลับกลอก มักประทุษร้ายมิตร ดุจ เป็นเจ้าของผู้ให้ความใคร่ทั้งปวง [๔๓๔] ท่านจงขวิดมันเสียด้วยเขา จงเหยียบ เสียด้วยเท้า ถ้าไม่ห้ามปรามมันเสีย สัตว์ ทั้งหลายที่โง่เขลาก็จะพึงเบียดเบียนร่ำไป. [๔๓๕] เมื่อลิงตัวนี้สำคัญควายตัวอื่น เป็นดุจ ข้าพเจ้า จักกระทำอนาจารอย่างนี้แก่ควาย ตัวอื่น ควายเหล่านั้นก็จะฆ่ามันเสียในที่นั้น ความพ้นอันนั้นจักมีแก่ข้าพเจ้า. จบ มหิสชาดกที่ ๘ อรรถกถามหิสชาดกที่ ๘ พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ ณ พระเชตวันวิหาร ทรงปรารภ ลิงโลเลตัวหนึ่ง จึงตรัสเรื่องนี้มีคำเริ่มต้นว่า กิมตฺถมภิสนฺธาย ดังนี้. ได้ยินว่า ในกรุงสาวัตถี มีลิงโลเลที่เขาเลี้ยงไว้ตัวหนึ่ง ใน ตระกูลหนึ่ง ได้ไปยังโรงช้าง นั่งบนหลังช้างผู้มีศีลตัวหนึ่งถ่ายอุจจาระ