พระไตรปิฎก

๔. สิริชาดก โภคะเกิดแก่ผู้มีบุญ [๔๕๑] ผู้ไม่มีบุญ จะเป็นผู้มีศิลป์หรือไม่ก็ตาม ย่อมขวนขวายรวบรวมทรัพย์ไว้เป็นอันมาก ผู้มีบุญย่อมใช้สอยทรัพย์เหล่านั้น [๔๕๒] โภคะเป็นอันมากย่อมล่วงเลยสัตว์ เหล่าอื่นไปเสีย เกิดขึ้นในที่ทั้งปวงเทียว สำหรับผู้มีบุญอันกระทำไว้ ใช่แต่เท่านั้น รัตนะทั้งหลายก็บังเกิดขึ้นแม้ในที่มิใช่บ่อ- เกิด. [๔๕๓] ไก่ แก้วมณี ไม้เท้า และหญิงชื่อว่า บุญญลักษณาเทวี ย่อมเกิดขึ้นแก่อนาถบิณ- ฑิกเศรษฐีผู้ไม่มีบาป มีบุญอันกระทำไว้แล้ว. จบ สิริชาดกที่ ๔ อรรถกถาสิริชาดกที่ ๔ พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ ณ พระเชตวันวิหาร ทรงปรารภ พราหมณ์โจรผู้ลักสิริคนหนึ่ง จึงตรัสเรื่องนี้ มีคำเริ่มต้นว่า ยํ อุสฺ- สุกฺกา สงฺฆรนฺติ ดังนี้.