Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 58 หน้าที่ 350

เล่ม มมร. 58 หน้า 350 ข้อ 492
อรรถกถากามวิลาปชาดกที่ ๗ พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ พระวิหารเชตวัน ทรงปรารภ การประเล้าประโลมภรรยาเก่า จึงตรัสเรื่องนี้ มีคำเริ่มต้นว่า อุจฺเจ สกุเณ เฑมาน ดังนี้. เรื่องปัจจุบันได้กล่าวไว้แล้วในปุปผรัตตชาดก เรื่องอดีตจักมี แจ้งในอินทรียชาดก. แต่ในที่นี้ ราชบุรุษทั้งหลายทำให้บุรุษนั้นเร่าร้อน เสียบ ประจานไว้บนหลาวทั้งเป็น ๆ. บุรุษนั้นนั่งอยู่บนหลาวนั้น เห็น กาบินมาทางอากาศ ไม่อนาทรถึงเวทนาทั้งที่แรงกล้าเห็นปานนั้น เมื่อจะเรียกกานั้นมาเพื่อจะส่งข่าวสารถึงภรรยาผู้เป็นที่รัก จึงได้กล่าว คาถาเหล่านี้ว่า :- ดูก่อนนกผู้มีปีกเป็นยาน บินทะยาน ไปในเวหา บินไปในอากาศอันสูง ท่านช่วย บอกภรรยาของข้าพเจ้าผู้มีลำขาเสมอด้วยต้น กล้วยให้ทราบด้วย ว่าข้าพเจ้าถูกเสียบอยู่บน หลาว ภรรยาที่รักของข้าพเจ้านั้นเมื่อไม่ทราบ ข่าวคราวอันนี้ จักทำการรอคอยข้าพเจ้าตลอด กาลนาน. ภรรยาของข้าพเจ้านั้นยังไม่รู้ว่าหลาว และหอกนี้เขาวางไว้ เพื่อเสียบประจาน
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka