Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 152

<< | หน้าที่ 152 | >>
๗. กามวิลาปชาดก (๒๙๗)


ว่าด้วยผู้เพ้อถึงกาม


(บุรุษผู้ที่ถูกเสียบอยู่บนปลายหลาวเห็นกาบินมาทางอากาศ เรียกกามาเพื่อ จะส่งข่าวถึงภรรยาสุดที่รัก จึงกล่าวว่า)

{๔๙๐} [๑๓๙] นกผู้มีปีกเป็นยานพาหนะบินได้สูง

ขอท่านช่วยบอกภรรยาของข้าพเจ้า

ผู้มีขาอ่อนประดุจลำต้นกล้วยให้ทราบด้วย

เมื่อนางไม่รู้จักรอคอยข้าพเจ้าเป็นเวลานาน

{๔๙๑} [๑๔๐] นางเองเป็นคนโหดร้าย ยังไม่รู้ว่าหลาวนี้เขาปักไว้

เพื่อเสียบประจานข้าพเจ้า ก็จะโกรธ

ความโกรธของนางย่อมทำให้ข้าพเจ้าเดือดร้อน

แต่หลาวในที่นี้ไม่ทำให้ข้าพเจ้าเดือดร้อนเลย

{๔๙๒} [๑๔๑] หอก เกราะ และแหวนวงเล็ก ๆ ที่ทำด้วยทองเนื้อห้า

อนึ่ง ผ้าแคว้นกาสีอันมีเนื้อละเอียด

ข้าพเจ้าได้เก็บไว้ที่หัวนอน

ขอนางผู้มีความต้องการด้วยทรัพย์

จงยินดีด้วยทรัพย์ที่มีประมาณเท่านี้เถิด

กามวิลาปชาดกที่ ๗ จบ


๘. อุทุมพรชาดก (๒๙๘)


ว่าด้วยลิงหลอกลิงด้วยผลมะเดื่อ


(ลิงใหญ่หน้าดำตัวหนึ่งคิดจะลวงลิงเล็กเพื่อยึดที่อยู่ จึงกล่าวกับลิงเล็กว่า)

{๔๙๓} [๑๔๒] ต้นมะเดื่อ ต้นไทร และต้นมะขวิดเหล่านี้มีผลสุก

เจ้าจงออกมากินเถิด

จะยอมตายเพราะความหิวทำไม


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka