พระไตรปิฎก

[๕๐๕] ดูก่อนพราหมณ์ เมื่อชนทั้งหลายพูดกัน อยู่ ท่านก็เคยได้ยินแล้วมิใช่หรือว่า เทวดา ทั้งหลาย ย่อมเกียดกันความพยายามของ บุรุษไม่ได้ ความข่มใจ ความตั้งใจแน่วแน่ ความไม่แตกสามัคคีกัน ความไม่แก่งแย่งกัน การก้าวไปในกาลอันควร ความเพียรอย่าง เด็ดเดี่ยว และความบากบั่นของบุรุษ เพราะ เหตุนั้นแหละ ชัยชนะจึงมีแก่พวกพระเจ้า อัสสกะ. จบ จุลลกาลิงคชาดกที่ ๑ อรรถกถาจตุกกนิบาตชาดก อรรถกถากาลิงควรรคที่ ๑ อรรถกถาจุลลกาลิงคชาดกที่ ๑ พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ ณ พระเชตวันมหาวิหิาร ทรงปรารภ การบรรพชาของปริพาชิกา ๔ คน จึงตรัสพระธรรมเทศนานี้ มีคำ เริ่มต้นว่า วิวรถ อิมาสํ ทฺวารํ ดังนี้. ได้ยินว่า ในนครเวสาลี มีกษัตริย์ลิจฉวี ๗ พัน ๗ ร้อย ๗ พระองค์ ประทับอยู่. กษัตริย์ลิจฉวีเหล่านั้น แม้ทั้งหมด ได้เป็น ผู้มีพระดำริในการถามและการย้อนถาม. ครั้งนั้น นิครนถ์ผู้ฉลาด ในวาทะ ๕๐๐ วาทะ คนหนึ่งมาถึงพระนครเวสาลี กษัตริย์ลิจฉวี