พระไตรปิฎก

๕. โคธชาดก ว่าด้วยเหี้ยกับดาบสทุศีล [๕๙๘] เราสำคัญว่าท่านเป็นสมณะ จึงได้เข้า มาหาท่านผู้ไม่สำรวม ท่านได้ขว้างเราด้วย ท่อนไม้ เหมือนไม่ใช่สมณะ. [๕๙๙] แน่ะท่านผู้โง่เขลา ประโยชน์อะไร ด้วยชฎาแก่ท่าน ประโยชน์อะไรด้วยหนัง. เสือแก่ท่าน ภายในของท่านรกรุงรัง เกลี้ยง เวลาแค่ภายนอก. [๖๐๐] แน่ะเหี้ย ท่านจงกลับมาบริโภคข้าวสุก ข้าวสาลีก่อนเถิด น้ำมัน เกลือและดีปลี ของเราก็มีมาก. [๖๐๑] เราจะเข้าไปสู่จอมปลวก อันลึก ชั่ว- ร้อยบุรุษ ยิ่งขึ้นดีกว่า น้ำมันและเกลือ ของท่านจะเป็นประโยชน์อะไร ดีปลีก็หา เป็นประโยชน์เกื้อกูลแก่เรา ไม่. จบ โคธชาดกที่ ๕