พระไตรปิฎก

๑๐. สีลวีมังสชาดก ว่าด้วยธรรมที่นำความสุขมาให้ [๖๑๘] ได้ยินว่า ศีลแลเป็นความงาม ศีลเป็น เยี่ยมในโลก ขอพระองค์จงทอดพระเนตร งูใหญ่มีพิษร้าย ย่อมไม่เบียดเบียนผู้อื่นด้วย มารู้สึกตัวว่า เป็นผู้มีศีล. [๖๑๙] นกตะกรุมทั้งหลายในโลก พากันล้อม จิกชิ้นเนื้อที่เหยี่ยวคาบอยู่ในปาก ชั่วเวลา ที่มันคาบชิ้นเนื้อนิดหน่อยอยู่เท่านั้น หาได้ เบียดเบียนนกที่ไม่มีความกังวลไม่. [๖๒๐] ผู้ไม่มีความหวังย่อมหลับเป็นสุข ความ หวังย่อมเผล็ดผลเป็นสุขได้ นางปิงคลาทาสี ได้ทำความหวังจนหมดหวังแล้ว จึงหลับ เป็นสุขได้. [๖๒๑] ทั้งในโลกนี้และโลกหน้า ธรรมอัน จะนำความสุขมาให้ยิ่งไปกว่าสมาธิย่อมไม่มี ผู้มีจิตตั้งมั่นย่อมไม่เบียดเบียนทั้งคนอื่นและ ตนเอง. จบ สีลวีมังสชาดกที่ ๑๐