พระไตรปิฎก

๕. ชัมพุกชาดก ว่าด้วยโทษที่ไม่รู้ประมารตน [๖๓๘] ดูก่อนสุนัขจิ้งจอก ช้างนั้นตัวใหญ่ ร่าง กายสูง งาก็ยาว ตัวท่านไม่ได้เกิดในตระกูล สัตว์ที่จะจับมันได้. [๖๓๙] ผู้ใดมิใช่ราชสีห์ ยกตนเพราะสำคัญว่า เป็นราชสีห์ ผู้นั้นย่อมเป็นเหมือนสุนัขจิ้ง- จอกถูกช้างเหยียบ นอนหายใจแขม่ว ๆ อยู่บนแผ่นดิน. [๖๔๐] ผู้ใดไม่รู้จักกำลังกาย กำลังความคิด และ ชาติของผู้มียศเป็นชนชั้นสูง มีข้อลำล่ำสัน กำลังมาก ผู้นั้นย่อมเป็นเหมือนสุนัขจิ้งจอก ถูกช้างเหยียบนอนตายอยู่นี้. [๖๔๑] ส่วนผู้ใดใคร่ครวญก่อนแล้วจึงทำการ งาน รู้จักกำลังกายและกำลังความคิดของตน กำหนดด้วยคำพูดอันประกอบด้วยปัญญา เป็นวาจาสุภาษิตผู้นั้นย่อมมีชัยอย่างไพบูลย์. จบ ชัมพุกชาดกที่ ๕