พระไตรปิฏก

(ราชสีห์โพธิสัตว์สอนสุนัขจิ้งจอกว่า)

{๖๓๘} [๑๓๗] ชัมพุกะ ช้างนั้นมีร่างกายสูงใหญ่และมีงายาว

เจ้าไม่ได้เกิดในตระกูลของราชสีห์ที่สามารถจับช้างได้

(ราชสีห์โพธิสัตว์ยืนอยู่บนยอดภูเขา เห็นสุนัขจิ้งจอกถึงความพินาศ จึงกล่าวว่า)

{๖๓๙} [๑๓๘] สัตว์ใดมิใช่ราชสีห์ ทำท่าทางเหมือนราชสีห์

สัตว์นั้นจะเป็นเหมือนสุนัขจิ้งจอกถูกช้างเหยียบแล้ว

นอนทอดอาลัยอยู่บนแผ่นดิน

{๖๔๐} [๑๓๙] ผู้ใดไม่รู้กำลังกาย กำลังปัญญา

และกำเนิดของบุคคลผู้มียศ ผู้สูงสุด

มีร่างกายใหญ่และมั่นคง มีกำลังมาก

ผู้นั้นก็เหมือนชัมพุกะที่ถูกช้างฆ่านอนตายอยู่

{๖๔๑} [๑๔๐] ส่วนผู้ใดในโลกนี้รู้กำลังกายและกำลังปัญญาในตน

พิจารณาด้วยความรู้ที่ได้เล่าเรียนศึกษามา

และด้วยคำสุภาษิต ประมาณตนแล้วจึงทำการงาน

ผู้นั้นย่อมมีชัยอย่างไพบูลย์







(พระโพธิสัตว์กราบทูลพระราชาในเวลาที่ทรงบ่นเพ้อว่า)

{๖๔๒} [๑๔๑] พระองค์ทรงบ่นอยู่ว่า หญ้า หญ้า

ใครหนอนำหญ้ามาถวายพระองค์

พระองค์มีกิจที่จะพึงทำด้วยหญ้าหรือหนอ

จึงตรัสแต่คำว่า หญ้า หญ้า เท่านั้น