พระไตรปิฎก

๘. ถุสชาดก ว่าด้วยรู้จักแกลบหรือข้าวสารในที่มืด [๖๕๐] แกลบปรากฏโดยความเป็นแกลบแก่ หนูทั้งหลาย และข้าวสารก็ปรากฏโดยความ เป็นข้าวสารแก่พวกมัน แม้ในที่มืด พวกมัน เว้นแกลบเสีย กินแต่ข้าวสาร. [๖๕๑] การปรึกษาในป่าก็ดี การพูดกระซิบกัน ในบ้านก็ดี และการคิดหาโอกาสฆ่าเราใน บัดนี้ก็ดี เรารู้หมดแล้ว. [๖๕๒] ได้ยินว่า ลิงตัวที่เป็นพ่อเอาฟันกัดภาวะ บุรุษของลูกผู้เกิดตามสภาพ เสียแต่ยังเยาว์ ทีเดียว. [๖๕๓] การที่เจ้าดิ้นรนอยู่เหมือนแพะตาบอดใน ไร่ผักกาดก็ดี นอนอยู่ภายใต้ที่นอนก็ดี เรา รู้หมดสิ้นแล้ว. จบ ถุสชาดกที่ ๘