พระไตรปิฎก

ห้อยอยู่ที่ต้นมะเดื่อหรือ. จระเข้กล่าวว่า เห็นแต่ท่านจักให้เราหรือ. วานรกล่าวว่า เออจักให้. เพราะความโง่เขา จระเข้จึงพาวานรนั้น ไปยังโคนต้นมะเดื่อ ที่ริมแม่น้ำ. พระโพธิสัตว์จึงโดดจากหลังของ จระเข้นั้นไปนั่งบนต้นมะเดื่อ แล้วได้กล่าวคาถาเหล่านี้ว่า:- ดูก่อนจระเข้ เราสามารถยกตนขึ้นจาก น้ำสู่บกได้ บัดนี้ เราจักไม่ตกอยู่ในอำนาจ ของท่านอีกต่อไป. เราไม่ต้องการด้วยผลมะม่วง ผลหว้า และผลขนุนทั้งหลายที่จะต้องข้ามแม่น้ำไป บริโภค ผลมะเดื่อของเราดีกว่า. ผู้ใดไม่รู้เท่าทันเหตุการณ์อันเกิดขึ้น โดยฉับพลัน ผู้นั้นจะต้องตกอยู่ในอำนาจ ของศัตรู และต้องเดือดร้อนในภายหลัง. ส่วนผู้ใดรู้เท่าทันเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เคยฉับพลัน ผู้นั้นย่อมพ้นจากวงล้อมของ ศัตรูและไม่ต้องเดือดร้อนภายหลัง. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า อสกฺขึ วต ความว่า ได้เป็น ผู้สามารถหนอ. บทว่า อุฏฺาตุํ ได้แก่ เพื่อยกขึ้น. วานรเรียกจระเข้