พระไตรปิฏก

{๖๖๗} [๑๖๖] พอกันทีสำหรับผลมะม่วง ลูกหว้า และขนุน

ที่ต้องข้ามฝั่งสมุทรไปกิน ผลมะเดื่อของเราดีกว่า

{๖๖๘} [๑๖๗] อนึ่ง ผู้ใดไม่รู้เท่าทันเหตุที่เกิดขึ้นโดยฉับพลัน

ผู้นั้นจะตกอยู่ในอำนาจของศัตรูและจะเดือดร้อนในภายหลัง

{๖๖๙} [๑๖๘] ส่วนผู้ใดรู้เท่าทันเหตุที่เกิดขึ้นโดยฉับพลัน

ผู้นั้นย่อมพ้นจากความคับขันอันเกิดจากศัตรู

และจะไม่เดือดร้อนในภายหลัง







(นางนกกระเรียนกราบทูลพระราชาโพธิสัตว์ว่า)

{๖๗๐} [๑๖๙] ข้าพระองค์ได้อาศัยอยู่ในพระราชนิเวศน์ของพระองค์

ได้รับสักการะอยู่เนืองนิตย์

บัดนี้ พระองค์ได้ทรงก่อเหตุแห่งความเสียใจให้แก่ข้าพระองค์

ข้าแต่มหาราช เอาเถิด ข้าพระองค์จะลาไปยังป่าหิมพานต์

(พระราชาโพธิสัตว์ได้ฟังดังนั้น จึงตรัสว่า)

{๖๗๑} [๑๗๐] ผู้ใดรู้กรรมชั่วร้ายที่คนอื่นทำแก่ตน

และรู้กรรมชั่วร้ายที่ตนทำตอบแก่เขา

เวรของผู้นั้นย่อมระงับไปด้วยเหตุเพียงเท่านี้

แม่นกกระเรียน เพราะฉะนั้น เธอจงอยู่เถิด อย่าไปเลย

(นางนกระเรียนได้ฟังดังนั้น จึงกราบทูลว่า)

{๖๗๒} [๑๗๑] มิตรภาพของผู้ประทุษร้ายและของผู้ถูกประทุษร้าย

ย่อมสมานกันไม่ได้อีก ใจไม่อนุญาตให้อยู่

ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นจอมทัพ ข้าพระองค์จักไป