พระไตรปิฎก

คฤหัสถ์ผู้บริโภคกาม เกียจคร้านไม่ดี บรรพชิตไม่สำรวม ไม่ดี พระราชาไม่ทรง ใคร่ครวญแล้วกระทำ ไม่ดี การเป็นบัณฑิต ขี้โกรธก็ไม่ดี. ท่านผู้เป็นใหญ่ในทิศ กษัตริย์พึงใคร่ ครวญก่อนแล้วจึงกระทำ ยังมิได้ใคร่ครวญ แล้วไม่ควรทำ ยศและเกียรติย่อมเจริญแก่ พระราชาผู้ทรงใคร่ครวญเเล้วทำ. ก็คาถาทั้งสองนี้ ได้พรรณาให้พิสดารในหนหลังแล้วแล. พระราชาโจรขอษมาพระโพธิสัตว์แล้ว มอบราชสมบัติให้ทรง รับไว้แล้ว เสด็จไปยังชนบทของพระองค์เอง. พระศาสดา ครั้นทรงนำพระธรรมเทศนานี้มาแสดงแล้ว ทรง ประชุมชาดกว่า พระเจ้าโกศลในครั้งนั้น ได้เป็นพระอานนท์ ในบัดนี้ ส่วนพระเจ้าพาราณสี ในครั้งนั้น ได้เป็นเราตถาคต ฉะนี้แล. จบ อรรถกถามณิกุณฑลชาดกที่ ๑