พระไตรปิฎก

เมื่อพี่ชายตายแล้ว หากว่าดิฉันจะพึง ร้องไห้ ดิฉันก็จะผ่ายผอม เมื่อดิฉันร้องไห้ อยู่ จะมีผลอะไร ความไม่ยินดีก็จะพึงมีแก่ ญาติ มิตร และสหายของดิฉันยิ่งขึ้น พี่ชาย ของดิฉันถูกเผาอยู่ก็ไม่รู้สึกถึงความร่ำไห้ของ พวกญาติ เพราะฉะนั้น ดิฉันจึงไม่เศร้าโศก ถึงพี่ชายนั้น คติของตนมีอย่างใด เขาก็ไป สู่คติของตนอย่างนั้น. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า สเจ นี้ ท่านแสดงว่า ถ้าเมื่อพี่ ชายตาย ดิฉันจะพึงร้องให้ไซร้ ดิฉันจะพึงเป็นผู้มีร่างกายผ่ายผอม อนึ่ง ชื่อว่าความเจริญอันมีการร้องไห้นั้นเป็นปัจจัย ก็ไม่มีแก่พี่ชาย ของดิฉัน. ด้วยบทว่า ตสฺสา เม นี้ แสดงว่า เมื่อดิฉันนั้นร้องไห้อยู่ ผลอะไร คืออานิสงส์อะไร จะพึงมี แต่ความไม่เจริญจะปรากฏ. บทว่า าติมิตฺตาสุหชฺชานํ ได้แก่ ญาติ มิตร และสหาย. อีกอย่างหนึ่ง. บาลีก็อย่างนี้เหมือนกัน. บทว่า ภิยฺโย โน ความว่า ความไม่ยินดี อย่างยิ่ง จะพึงมีแก่ญาติ มิตร และสหายเหล่านั้น ขอดิฉัน. ครั้นท้าวสักกะได้ทรงสดับถ้อยคำของหญิงผู้เป็นน้องสาวแล้ว จึงตรัสถามภรรยาของบุตรที่ตายนั้นว่า แน่ะแม่ เขาเป็นอะไร แก่เธอ ? ภรรยาตอบว่า นาย เขาเป็นสามีดิฉัน. ท้าวสักกะตรัสว่า