พระไตรปิฎก

พาล ย่อมมีเพื่อฆ่าคนอื่น แน่ะพระยาช้าง ท่านผู้ใดฆ่าลูกน้อย ๆ ของเราผู้มีกำลังทุรพล เราจักทำสิ่งที่ไม่ใช่ความเจริญให้แก่ท่านผู้ นั้น. [๗๓๖] ท่านจงดูกา นางนกไส้ กบและ แมลงวันหัวเขียว สัตว์ทั้งสี่เหล่านี้ได้ร่วมใจ กันฆ่าช้างเสียได้ ท่านจงเห็นคติแห่งเวร ของตนมีเวรทั้งหลาย เพราะฉะนั้นแล ท่าน ทั้งหลายอย่าได้กระทำเวรกับใคร ๆ ถึงจะไม่ เป็นที่รักใคร่กันเลย. จบ ลฏุกิกชาดกที่ ๗ อรรถกถาลฏุกิกชาดกที่ ๗ พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ ณ พระเวฬุวันวิหาร ทรงปรารภ พระเทวทัต จึงตรัสพระธรรมเทศนานี้ มีคำเริ่มต้นว่า วนฺทามิ ตํ กุญฺชรํ สฏฺิหายํ ดังนี้ :- ได้ยินว่า วันหนึ่ง ภิกษุทั้งหลายประชุมสนทนากันในโรง- ธรรมสภาว่า ดูก่อนอาวุโสทั้งหลาย พระเทวทัตเป็นคนกักขฬะ หยาบช้า สาหัส พระเทวทัตนั้น ไม่มีแม้แต่ความกรุณาในหมู่สัตว์. พระศาสดาเสด็จมาแล้วตรัสถามว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บัดนี้ พวก เธอนั่งสนทนากันเรื่องอะไรหนอ เมื่อภิกษุเหล่านั้นกราบทูลให้ทรง