พระไตรปิฎก

ใคร ๆ ผู้เป็นมิตร และพระญาติของ พระราชานั้น ที่มีใจดี คงจะไม่มีแน่นอน ผู้ที่ จะทูลห้ามพระราชาว่า อย่าทรงปลงพระชนม์ พระราชบุตรซึ่งเกิดแต่พระอุระเลย ก็ไม่มี. แขนของธรรมปาลกุมารผู้เป็นทายาท แห่งแผ่นดิน อันลูบไล้ด้วยแก่นจันทร์แดง มาขาดไปเสีย ข้าแต่สมมติเทพ ชีวิตของ หม่อมฉันก็คงจะดับไป. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า มิตฺตามจฺจา จ วิชฺชเร ความว่า ใครๆ ผู้เป็นมิตรสนิทของพระราชานี้ หรืออำมาตย์ผู้ร่วมในกิจทั้งปวง หรือผู้ที่ชื่อว่ามีใจดี เพราะมีหทัยอ่อนโยน จะไม่มีแน่นอน. บทว่า เย น วทนฺติ ความว่า ชนเหล่าใดมาทันเวลา ไม่พูด คือห้ามพระราชา นี้ว่า อย่าปลงพระชนม์พระปิโยรสของพระองค์ ชนเหล่านั้น เรา เข้าใจว่า ไม่มีเลย. บทว่า าตี ในคาถาที่ ๒ ได้แก่ญาติหลายคน. ก็พระนางจันทาเทวี ครั้นกล่าวคาถา ๒ คาถานี้แล้ว จึงกล่าว คาถาที่ ๓ ว่า :- พระพาหาทั้งสองของธรรมปาลกุมารผู้ เป็นทายาทแห่งแผ่นดิน อันลูบไล้ด้วยแก่น จันทร์แดง มาขาดไป ข้าแต่สมมติเทพ ชีวิต ของหม่อมฉันก็คงจะดับไป.