พระไตรปิฏก

{๗๔๑} [๔๘] พระญาติหรือพระสหายบางคนที่มีจิตใจงดงาม

อ่อนโยนของพระราชาพระองค์นี้คงไม่มีแน่

คนที่จะทูลทัดทานพระราชาว่า ขอพระองค์โปรดอย่าสำเร็จโทษ

พระโอรสผู้ที่พระองค์ให้กำเนิดก็ไม่มี

{๗๔๒} [๔๙] พระพาหาทั้ง ๒ ที่ลูบไล้ด้วยจุรณแก่นจันทน์

ของธรรมปาลกุมารผู้เป็นทายาทแห่งแผ่นดินมาขาดสิ้นไป

ฝ่าพระบาท ลมปราณของหม่อมฉันก็จะดับสิ้นไป







(ภรรยาของพญาเนื้อโพธิสัตว์เมื่อจะให้พญาเนื้อเกิดอุตสาหะจึงกล่าวว่า)

{๗๔๓} [๕๐] พญาเนื้อผู้มีเท้าดุจทองคำ ท่านจงพยายามดึงเถิด

จงกัดบ่วงหนังให้ขาด ฉันจะรื่นรมย์อยู่ในป่าผู้เดียวไม่ได้

(พญาเนื้อโพธิสัตว์ได้ฟังดังนั้น จึงกล่าวว่า)

{๗๔๔} [๕๑] ฉันพยายามดึงอยู่ก็ไม่สำเร็จ ฉันตะกุยพื้นดินอย่างแรง

บ่วงหนังอันเหนียวก็ยิ่งบาดเท้าของฉัน

(นางเนื้อกล่าวแก่นายพรานว่า)

{๗๔๕} [๕๒] นายพราน ท่านจงปูลาดใบไม้

ชักดาบออกมาฆ่าข้าพเจ้าก่อน

แล้วจงฆ่าพญาเนื้อในภายหลัง

(นายพรานได้ฟังดังนั้นมีจิตเลื่อมใส จึงกล่าวว่า)

{๗๔๖} [๕๓] เราไม่เคยได้ยินหรือได้เห็นมาก่อนว่า

แม่เนื้อพูดภาษามนุษย์ได้

นี่แม่เนื้อผู้เจริญ ตัวเจ้าและพญาเนื้อตัวนี้จงเป็นสุขเถิด