Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 58 หน้าที่ 817

เล่ม มมร. 58 หน้า 817 ข้อ 777
สุกลงมาบ้าง เราจะได้บริโภคก็เพราะความ เพียรของท่าน. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า อกฺขปราชิโต แปลว่า แพ้เพราะ ลูกบาศก์ทั้งหลาย. บทว่า หเรหิ ความว่า จงให้ตกลงมา. บาลีว่า ปาเตหิ ดังนี้ก็มี. ลิงได้ฟังดังนั้น จึงกล่าวคาถาทั้งหลายที่เหลือว่า :- ดูก่อนสหาย ท่านมาสรรเสริญเราผู้ ล่อกแล่กด้วยคำไม่เป็นจริง ขึ้นชื่อว่าลิงที่มี หน้างาม ท่านเคยได้ยินหรือเคยได้เห็นที่ ไหนมาบ้าง. ดูก่อนหมองู ท่านทำกรรมใดไว้กะเรา กรรมนั้นยังปรากฏอยู่ในหัวใจของเราจนบัดนี้ ท่านเข้าไปยังร้านตลาดข้าวเปลือก เมาสุรา แล้ว ติเราผู้กำลังหิวโหยถึงสามที. เราระลึกถึงการนอนเป็นทุกข์ ณ ที่ ตลาดนั้นได้ อนึ่ง ถึงท่านจะยกราชสมบัติ ให้เราครอบครอง ถึงอย่างนั้น ท่านขอ มะม่วงเราแม้ผลเดียว เราก็ไม่ให้ เพราะว่า เราถูกท่านคุกคามให้กลัวเสียแล้ว.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka