พระไตรปิฎก

๒. เสตเกตุชาดก ว่าด้วยคนที่ได้ชื่อว่าเป็นทิศ [๘๓๗] พ่อเอ๋ย พ่ออย่าโกรธเลย เพราะความ ความโกรธไม่ดี ทิศที่เจ้ายังไม่เห็นและยังไม่ ได้ยินมีเป็นอันมา พ่อเสตเกตุเอ๋ย มารดา บิดาก็เป็นทิศ ๆ หนึ่ง บัณฑิตทั้งหลายสรร- เสริญอาจารย์ เรียกว่าเป็นทิศ ๆ หนึ่ง. [๘๓๘] คฤหัสถ์ทั้งหลายเป็นผู้ถวายข้าวน้ำและ ผ้านุ่งห่ม ส่วนสมณะพราหณ์ทั้งหลาย เป็นผู้ เรียกร้อง บัณฑิตทั้งหลายเรียกสมณะและ พราหมณ์แม้นั้นว่าเป็นทิศ ๆ หนึ่ง พ่อเสตเกตุ เอ๋ย ทิศนี้เป็นยอดทิศ เพราะสัตว์ทั้งหลายผู้มี ทุกข์ไปถึงแล้ว จะมีความสุข. [๘๓๙] ชฎิลเหล่าใด ผู้นุ่งหนังสัตว์ที่แข็งกระด้าง มีฟันสกปรก มีรูปร่างเศร้าหมอง ร่ายมนต์อยู่ ชฎิลเหล่านั้น ดำรงอยู่ในความเพียรของมนุษย์ รู้โลกนี้แล้ว จะพ้นจากอบายหรือไม่หนอ ?