พระไตรปิฎก

[๘๘๒] ชายใด ไม่โกรธ มีมิตร มีการเสียสละ รักษาศีล ไม่โอ้อวด เป็นคนซื่อตรง เป็นผู้ สงเคราะห์ผู้อื่น มีวาจาอ่อนหวาน มีคำพูด ไพเราะ แม้จะเป็นใหญ่ ก็มีความประพฤติ ถ่อมตน. ดิฉันพอใจในบุรุษนั้นเป็นอย่างมาก ดุจคลื่นทะเลปรากฏแก่คนที่มองดูสีน้ำทะเล เหมือนมีมาก ฉะนั้น. [๘๘๓] อีกอย่างหนึ่ง ผู้ใดให้สังคหธรรมเป็นไป อยู่ ในบุคคลทั้งที่เป็นมิตร ทั้งที่เป็นศัตรู ทั้งเป็นผู้ประเสริฐที่สุด ทั้งที่ต่ำทราม ประพฤติ ประโยชน์หรือสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์ ทั้งใน ที่ลับทั้งในที่แจ้ง ไม่กล่าวคำหยาบในกาล ไหน ๆ ผู้ตายแล้วและยังมีชีวิตอยู่ดิฉันก็คบ. [๘๘๔] ผู้ใดได้อย่างใดอย่างหนึ่ง บรรดาความดี เหล่านี้แล้ว เป็นผู้มีปัญญาน้อย มัวเมาสิริ อันเป็นที่น่าใคร่ ดิฉันต้องเว้นผู้นั้น ผู้มีรูป ลักษณะร้อน ประพฤติไม่สม่ำเสมอเหมือนคน เว้นหลุมคูถ ฉะนั้น.