พระไตรปิฎก

เจ้าปลงใจในชายผู้มีปกติอย่างไร มีความ ประพฤติเสมออย่างไร ? ดูก่อนแม่กาลี เจ้า ถูกฉันถามแล้ว จงบอกฉัน. พวกฉันจะพึง รู้จักเจ้าได้อย่างไร ? บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า นิวิสเส ความว่า ตั้งลง คือ ประดิษฐานอยู่ในใจของเจ้า. ลำดับนั้น นางเมื่อจะกล่าวถึงคุณของตน จึงกล่าวคาถาที่ ๔ ว่า :- ชายใดลบหลู่คุณท่าน ตีตนเสมอ แข่งดี ริษยาเขา ตระหนี่และโอ้อวด ชายใดได้ ทรัพย์มาแล้วย่อมพินาศไป ชายนั้นเป็นที่ รักใคร่ของดิฉัน. คาถานั้นมีเนื้อความว่า ชายใดไม่รู้จักคุณที่ผู้อื่นทำแล้วแก่ตน เป็นผู้ลบหลู่คุณท่าน เมื่อเขากล่าวถึงเหตุอะไร ๆ ของตน ก็ยืดถือเป็น คู่แข่งว่า ฉันไม่รู้จักสิ่งนั้นหรือ ? เห็นอะไรที่คนเหล่าอื่นทำแล้ว ก็ทำ เหตุให้เหนือขึ้นไปกว่า ด้วยอำนาจแห่งการแข่งดี เมื่อคนอื่นได้ลาภ ไม่ยินดีด้วย ปรารถนาว่า คนอื่นอย่ามีความเป็นใหญ่กว่าเรา ขอความ