Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 59 หน้าที่ 99

เล่ม มมร. 59 หน้า 99 ข้อ 898
พากันแล่นเรือไปยังมหาสมุทร โดยเอากาบอกทิศไปด้วย. เรือแตกท่าม กลางมหาสมุทร. กาบอกทิศนั้นไปถึงเกาะนั้นแล้ว คิดว่า นกฝูงนี้เป็น ฝูงใหญ่ เราควรทำการโกหกแล้วกินไข่และลูกอ่อนของนกฝูงนี้อร่อย ๆ. มันบินร่อนลงแล้ว ยืนขาเดียวอ้าปากอยู่ที่พื้นดินท่ามกลางฝูงนก. มัน ถูกนกทั้งหลายถามว่า ท่านเป็นใครครับนาย ? ก็บอกว่า ฉันเป็นผู้ ประพฤติธรรม. นก. เหตุไฉน ท่านจึงยืนขาเดียว ? กา. เมื่อฉันเหยียบ ๒ ขา แผ่นดินก็ไม่สามารถจะทนทานได้. นก. เมื่อเป็นเช่นนั้น เหตุไฉน ท่านจึงยืนอ้าปาก ? กา. ฉันไม่กินอาหารอื่น กินแต่ลมเท่านั้น. ก็แล ครั้นมันตอบอย่างนั้นแล้ว จึงเรียกนกเหล่านั้นมาเตือน ว่า ฉันจักให้โอวาทเธอทั้งหลาย ขอจงพากันมาฟังโอวาทนั้น แล้วได้ กล่าวคาถาที่ ๑ เป็นการให้โอวาทนกเหล่านั้นว่า :- ดูก่อนญาติทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงพา กันประพฤติธรรม เธอทั้งหลายจงพากันประ- พฤติธรรม ความเจริญจักมีแก่พวกเธอ เพราะ ว่าผู้ประพฤติธรรม ย่อมอยู่เป็นสุขทั้งในโลกนี้ และโลกหน้า.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka