พระไตรปิฎก

จะได้รับการสรรเสริญในปัจจุบัน และจะไป สวรรค์ เพราะร่างกายแตกดับไป. [๙๔๑] วันนี้ บุญได้เกิดขึ้นแต่ข้าพเจ้าแล้วหนอ ที่ข้าพระองค์ได้พบเห็น พระผู้เป็นเจ้าวาสวะ, ข้าแต่ท้าวสักกะ ข้าพระองค์เห็นพระภิกษุและ พระองค์แล้ว จะทำบุญหาน้อยไม่. [๙๔๒] ควรคบหาผู้มีปัญญา เป็นพหูสูต คิดถึง เหตุการณ์มากมายโดยแน่แท้แล ดูก่อนพระ- ราชา พระองค์เห็นภิกษุและหม่อมฉันแล้ว จงทำบุญหาน้อยไม่. [๙๔๓] ผู้ไม่มักโกรธ มีจิตเลื่อมใสเนืองนิตย์ เป็นผู้ควรแก่การขอของแขกทุกคน ข้าแต่ท่าน จอมเทพ ข้าพระองค์สดับสุภาษิตแล้ว จักทำ ลายมานะ กราบไหว้ท่านผู้นั้น. จบ ปัพพชิตวิเหฐกชาดกที่ ๖