พระไตรปิฎก

ข้าพเจ้าถามถึงเรื่องนั้น ขอท่านจงบอกแก่ข้าพเจ้าว่า เราได้เคยพบกันเมื่อไรหรือที่ไหน. ข้าแต่พระองค์ผู้สมมติเทพ พระองค์และข้า- พระองค์ได้อยู่กันมาแล้วในเมืองตักกศิลา อันเป็น เมืองที่รื่นรมย์ของพระเจ้าคันธารราช พระองค์กับข้า พระองค์ได้กระทบไหล่กัน ในความมืด มีหมอกทึบ ในนครนั้น ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นจอมประชาชน พระองค์และข้าพระองค์ยืนกันอยู่ในที่ตรงนั้น เจรจา ปราศรัยด้วยคำอันให้ระลึกถึงกันที่ตรงนั้นแล เป็นการ พบกันแห่งพระองค์เเละข้าพระองค์ ภายหลังจากนั้น มิได้มี ก่อนแต่นั้นก็ไม่มี. ดูก่อนพราหมณ์ การสมาคมกับสัปบุรุษย่อมมี ในหมู่มนุษย์บางครั้งบางคราว บัณฑิตทั้งหลายย่อมไม่ ทำการพบปะกัน ความสนิทสนม หรือคุณที่กระทำไว้ แล้วในกาลก่อน ให้เสื่อมสูญไป. ส่วนคนพาลทั้งหลาย ย่อมทำการพบปะกัน ความสนิทสนม หรือคุณที่เขาทำไว้ในกาลก่อน ให้ เสื่อมสูญไป คุณที่ทำไว้ในคนพาลทั้งหลาย ถึงจะมาก มายก็ย่อมเสื่อมไปหมด เพราะว่าคนพาลทั้งหลาย เป็น คนอกตัญญู.