พระไตรปิฏก

[๒๔] เราจะให้บ้านส่วยแก่ท่าน ๕ หมู่บ้าน

สาวใช้ ๑๐๐ คน โค ๗๐๐ ตัว ทองคำเกิน ๑,๐๐๐ แท่ง

ภรรยา ๒ คนที่มีชาติสกุลเหมาะสมแก่ท่าน

{๑๕๑๔} [๒๕] ขอเดชะพระมหาราช การสมาคมของสัตบุรุษเป็นอย่างนี้

ขอเดชะ พระองค์ผู้เป็นใหญ่แห่งแคว้นกาสี

ข้าพระองค์เป็นเสมือนดวงจันทร์ที่รายล้อมด้วยหมู่ดาว

เพราะข้าพระองค์ได้สมาคมกับพระองค์ในวันนี้







(ธรรมเทพบุตรเชิญอธรรมเทพบุตรมาแล้วกล่าวว่า)

{๑๕๑๕} [๒๖] ข้าพเจ้าเป็นผู้สร้างยศ เป็นผู้สร้างบุญ

จนเป็นที่ชมเชยของสมณะและพราหมณ์ทั้งหลายทุกเมื่อ

อธรรมเทพบุตร ข้าพเจ้าเป็นฝ่ายธรรม

เป็นผู้ที่เทวดาและมนุษย์ทั้งหลายบูชาแล้ว

จึงเป็นผู้ควรแก่หนทาง ขอท่านจงให้หนทางเถิด

(อธรรมเทพบุตรกล่าวว่า)

{๑๕๑๖} [๒๗] ข้าพเจ้าขึ้นยานฝ่ายอธรรมอย่างมั่นคง

มิได้หวาดหวั่น เป็นผู้ทรงพลัง

เพราะเหตุไร ข้าพเจ้านั้นจะต้องให้หนทาง

ที่ไม่เคยให้แก่ท่านในวันนี้เล่า

(ธรรมเทพบุตรกล่าวว่า)

{๑๕๑๗} [๒๘] ธรรมแลปรากฏขึ้นก่อน ภายหลังอธรรมจึงเกิดขึ้นในโลก

ข้าพเจ้าเป็นผู้เจริญที่สุด ประเสริฐที่สุด และเก่าแก่กว่า

เพราะเหตุนั้น จงหลีกทางให้พี่ไปเถิด น้องชาย