พระไตรปิฎก

๔. กามชาดก ว่าด้วยกามและโทษของกาม [๑๖๓๗] เมื่อบุคคลปรารถนากาม ถ้าสิ่งที่ ปรารถนาของบุคคลนั้น ย่อมสำเร็จได้ สัตว์ปรารถนา สิ่งใดได้สิ่งนั้นแล้ว ย่อมมีใจอิ่มเอิบแท้. [๑๖๓๘] เมื่อบุคคลปรารถนากาม ถ้าสิ่งที่ ปรารถนาของบุคคลนั้นย่อมสำเร็จได้ ครั้นสิ่งที่ ปรารถนานั้นสำเร็จ บุคคลยังปรารถนาต่อไปอีก ก็ ย่อมได้ประสบกามตัณหา เหมือนบุคคลที่ถูกลมแดด แผดเผาในฤดูร้อน ย่อมเกิดความกระหายใคร่จะดื่มน้ำ ฉะนั้น. [๑๖๓๙] ตัณหาก็ดี ความกระหายก็ดี ของคน พาลมีปัญญาน้อย ไม่รู้อะไร ย่อมเจริญยิ่งขึ้นทุกที เหมือนขาโคย่อมเจริญขึ้นตามตัวฉะนั้น. [๑๖๔๐] แม้จะให้ทรัพย์สมบัติ ข้าสาลี ข้าว- เหนียว โค ม้า ข้าทาสหญิงชายหมดทั้งแผ่นดิน ก็ยัง ไม่พอแก่คน ๆ เดียว รู้อย่างนี้แล้วพึงประพฤติธรรม สม่ำเสมอ. [๑๖๔๑] พระราชาทรงปราบปรามชนะทั่วแผ่น- ดิน ทรงครอบครองแผ่นดินใหญ่มีมหาสมุทรเป็น