พระไตรปิฎก

[๑๗๐๘] ดูก่อนพระราชบุตร มาเถิด เราจักนำเจ้า กลับไปสู่พระราชวัง จะให้เจ้าครอบครองราชสมบัติ ขอความเจริญจงมีแก่เจ้าเถิด เจ้าจักมาทำอะไรอยู่ใน ป่าเล่า. [๑๗๐๙] บุรุษกลืนกินเบ็ดแล้วปลดเบ็ดที่เปื้อน โลหิตออกได้ แล้วพึงมีความสุข ฉันใด อาตมภาพ มองเห็นด้วยตนเอง ฉันนั้น. [๑๗๑๐] เจ้ากล่าวอะไรหนอว่าเป็นเบ็ดเจ้ากล่าว อะไรหนอว่าเบ็ดเปื้อนโลหิต เจ้ากล่าวอะไรหนอว่าปลด ออกได้ เราถามแล้วขอเจ้าจงบอกความข้อนั้นแก่เรา. [๑๗๑๑] ดูก่อนมหาบพิตร อาตมภาพกล่าวกาม- คุณว่าเป็นเบ็ด กล่าวช้างและม้าว่าเบ็ดเปื้อนโลหิต กล่าวถึงการสละได้ว่าปลดออกได้ ขอมหาบพิตรจง ทรงทราบอย่างนี้เถิด. [๑๗๑๒] พระราชมารดา (แม่เลี้ยง) ของเรา คือ นางจิญจมานวิกา พระราชบิดาของเรา คือ พระเทวทัต พญานาคผู้บัณฑิตคือ พระอานนท์ เทวดา คือ พระ สารีบุตร พระราชบุตรในกาลนั้น คือ เราตถาคต ท่านทั้งหลายจงจำชาดกไว้อย่างนี้เถิด. จบมหาปทุมชาดกที่ ๙