Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 393

<< | หน้าที่ 393 | >>
(พระโพธิสัตว์กราบทูลว่า)

{๑๗๑๑} [๑๑๙] กาม อาตมากล่าวว่า เป็นเบ็ด

ช้างและม้า อาตมากล่าวว่า เป็นเบ็ดที่เปื้อนโลหิต

การสละได้แล้ว อาตมากล่าวว่า ดึงออกมาแล้ว

ขอพระองค์ทรงทราบอย่างนี้เถิด จอมกษัตริย์

(พระศาสดาทรงประมวลชาดกด้วยคาถาสุดท้ายว่า)

{๑๗๑๒} [๑๒๐] พระราชมารดา (เลี้ยง) เป็นนางจิญจมาณวิกา

พระราชบิดาของอาตมาเป็นพระเทวทัต

พญานาคเป็นอานนท์ผู้เป็นบัณฑิต

เทวดาเป็นพระสารีบุตร

พระราชบุตรคือตถาคต

ขอเธอทั้งหลายทรงจำชาดกไว้อย่างนี้

มหาปทุมชาดกที่ ๙ จบ


๑๐. มิตตามิตตชาดก (๔๗๓)


ว่าด้วยลักษณะมิตรและผู้มิใช่มิตร


(พระราชาตรัสถามพระโพธิสัตว์ว่า)

{๑๗๑๓} [๑๒๑] วิญญูชนผู้เป็นนักปราชญ์ เป็นบัณฑิต

เห็นหรือได้ยินผู้ทำการงานอะไรบ้าง

หรือพึงพยายามอย่างไร จึงจะรู้ว่า ผู้นี้ไม่ใช่มิตร

(พระโพธิสัตว์กราบทูลลักษณะผู้มิใช่มิตรว่า)

{๑๗๑๔} [๑๒๒] คนผู้มิใช่มิตร คือ เห็นเพื่อนแล้วไม่ยิ้มแย้ม ๑

ไม่ยินดีจะสนทนากับเพื่อน ๑ ไม่สบตาเพื่อน ๑ พูดต่อต้าน ๑

{๑๗๑๕} [๑๒๓] คบศัตรูของเพื่อน ๑ ไม่คบเพื่อนของเพื่อน ๑

ห้ามปรามคนที่สรรเสริญเพื่อน ๑ สรรเสริญคนที่ด่าเพื่อน ๑


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka