พระไตรปิฎก

๗. อกิตติชาดก ว่าด้วยอกิตติดาบสขอพรท้าวสักกะ [๑๘๐๖] ท้าวสักกะผู้เป็นใหญ่แห่งภูต ทรงเห็น อกิตติดาบสผู้ยับยั้งอยู่จึงได้ตรัสถามว่าดูก่อนพราหมณ์ ท่านปรารถนาสมบัติอะไร ถึงยับยั้งอยู่ผู้เดียวในถิ่นอัน แห้งแล้ง. [๑๘๐๗] ดูก่อนท้าวสักกะ การเกิดบ่อย ๆ เป็น ทุกข์ อนึ่ง ความแตกทำลายแห่งร่างกายและความตาย อย่างหลงใหล ก็เป็นทุกข์ เพราะเหตุนั้น อาตมภาพ จึงยับยั้งอยู่ ณ ที่นี้. [๑๘๐๘] ข้าแต่ท่านกัสสปะ เพราะถ้อยคำที่ พระคุณเจ้ากล่าวนี้เป็นถ้อยคำสมควร เป็นสุภาษิต โยมขอถวายพรแก่ท่านตามที่ท่านมีใจปรารถนา. [๑๘๐๙] ดูก่อนท้าวสักกะผู้เป็นใหญ่แห่งภูตทั้ง- ปวง ถ้ามหาบพิตรจะทรงประทานพรแก่อาตมภาพ ชนทั้งหลายได้บุตร ภรรยา ทรัพย์ ข้าวเปลือกและ สิ่งของอันเป็นที่รักทั้งหลาย แล้วยังไม่อิ่มด้วยความ โลภใด ความโลภนั้นอย่าพึงมีในอาตมภาพเลย. [๑๘๑๐] ข้าแต่ท่านกัสสปะ เพราะถ้อยคำที่ พระคุณเจ้ากล่าวนี้เป็นถ้อยคำสมควร เป็นสุภาษิต โยมขอถวายพรแก่ท่านตามที่ท่านมีใจปรารถนา.