[๑๘๖๐] เมื่อก่อนพระองค์เสด็จติดตามละมั่ง
ตัวใดไปตกเหวที่ซอกเขา พระองค์ทรงพระชนม์สืบ
มาได้ ด้วยความบากบั่นของละมั่งตัวนั้น ตัวมีจิตไม่
ท้อแท้.
[๑๘๖๑] ละมั่งตัวใดพยายามเอาก้อนหินถมเหว
ช่วยพระองค์ขึ้นจากเหวลึกยากที่จะขึ้น ปลดเปลื้อง
พระองค์ ผู้เข้าถึงกองทุกข์เสียจากปากมฤตยู พระองค์
กำลังตรัสถึงละมั่งตัวนั้นซึ่งมีจิตไม่ท้อแท้.
[๑๘๖๒] ดูก่อนพราหมณ์ เมื่อคราวนั้น ท่าน
ได้อยู่ในที่นั้นด้วยหรือ หรือว่าใครได้บอกเรื่องนี้แก่
ท่าน ท่านเป็นผู้เปิดเผยข้อที่เคลือบคลุม เห็นเรื่อง
ได้ทั้งปวงละสิหนอ ความรู้ของท่านมีกำลัง เห็น
ปรุโปร่งหรืออย่างไร.
[๑๘๖๓] ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นจอมประชาชน
เมื่อคราวนั้น ข้าพระองค์หาได้อยู่ในที่นั้นไม่ และ
ใครก็มิได้บอกเรื่องนั้นแก่ข้าพระองค์เลย แต่ว่านัก-
ปราชญ์ทั้งหลาย ย่อมนำเนื้อความแห่งบทคาถาที่
พระองค์ทรงภาษิตแล้วมาใคร่ครวญดู.
[๑๘๖๔] ข้าแต่พระองค์ผู้ทรงพระปรีชาอัน
ประเสริฐ พระองค์ทรงสอดลูกศรอันมีปีก อันจะ
กำจัดความแกล้วกล้าของปรปักษ์ได้เข้าในแล่งแล้ว