วงศ์พรหมผู้เจริญ พวกข้าพเจ้าจะขอถามท่านบ้างละ
เพราะเหตุไร ท่านจึงรักษาอุโบสถเล่า.
[๑๙๖๐] พระปัจเจกพุทธเจ้ารูปหนึ่ง ผู้ไม่แปด-
เปื้อนด้วยกิเลส นั่งอยู่ในอาศรมของฉันครู่หนึ่ง ท่าน
ได้บอกให้ฉันทราบถึงที่ไปที่มา นามโคตรและจรณะ
ทุกอย่าง ถึงอย่างนั้น ฉันก็มิได้กราบไหว้เท้าทั้ง ๒
ของท่าน อนึ่ง ฉันก็มิได้ถามถึงนามและโคตรของ
ท่านเลย เพราะเหตุนั้น ฉันจึงรักษาอุโบสถ ด้วยคิดว่า
มานะอย่าได้มาถึงฉันอีกเลย.
จบปัญจุโปสถิกชาดกที่ ๗