Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 445

<< | หน้าที่ 445 | >>
[๑๓๙] ข้าพเจ้านั้นหัวแตก ตัวเปื้อนเลือด จึงได้กลับมายังที่อยู่ของตน

เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้าจึงรักษาอุโบสถด้วยคิดว่า

ความอยากเกินไปอย่าได้มารบกวนข้าพเจ้าอีกต่อไป

(สัตว์ทั้ง ๔ ถามพระโพธิสัตว์ว่า)

{๑๙๕๙} [๑๔๐] พระคุณเจ้าผู้เจริญ ข้อความอันใดท่านได้ถามพวกข้าพเจ้า

ข้อความอันนั้น ข้าพเจ้าทั้งหมดก็ได้ตอบตามที่รู้มา

พวกข้าพเจ้าจะขอถามท่านบ้าง

ท่านพราหมณ์ผู้เจริญ ทำไมท่านจึงรักษาอุโบสถอยู่เล่า

(พระโพธิสัตว์ได้ตอบว่า)

{๑๙๖๐} [๑๔๑] พระปัจเจกพุทธเจ้าผู้ไม่ถูกกิเลสทั้งปวงแปดเปื้อน

นั่งที่อาศรมของเราครู่หนึ่ง

ท่านได้ประกาศให้เราทราบถึงที่ไปที่มา

ชื่อ โคตร และความประพฤติทุกอย่าง

[๑๔๒] แม้ถึงอย่างนั้น เราก็มิได้ไหว้เท้าทั้ง ๒ ของท่าน

และมิได้ถามท่าน เพราะมีมานะ

เพราะเหตุนั้น เราจึงรักษาอุโบสถด้วยคิดว่า

มานะอย่าได้มารบกวนเราอีกต่อไป

ปัญจุโปสถิกชาดกที่ ๗ จบ


๘. มหาโมรชาดก (๔๙๑)


ว่าด้วยพญานกยูง


(พญานกยูงร้องขอชีวิตว่า)

{๑๙๖๑} [๑๔๓] ถ้าหากท่านจับข้าพเจ้าเพราะเหตุแห่งทรัพย์

ท่านอย่าได้ฆ่าข้าพเจ้าเลย

จงจับเป็นแล้วนำข้าพเจ้าไปยังสำนักพระราชาเถิดเพื่อน

ท่านคงจะได้ทรัพย์มิใช่น้อย


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka