พระไตรปิฎก

[๑๙๙๘] ขอยืมยานเขามาขับ ขอยืมทรัพย์เขามา ใช้ฉันใด การที่ได้เสวยความสุข เป็นความสุขที่ผู้อื่น ยื่นให้ ก็เปรียบกันได้ฉะนั้นแล ก็แลการได้เสวย ความสุข โดยเป็นความสุขที่ผู้อื่นยื่นให้ หม่อมฉัน ไม่ปรารถนาเลย บุญทั้งหลายอันหม่อมฉันทำเองแล้ว นั้น ย่อมเป็นทรัพย์อันอาจติดตามหม่อมฉันไปได้ หม่อมฉันไปในมนุษยโลกแล้ว จักได้ทำกุศลให้มาก ที่บุคคลกระทำแล้วได้รับความสุข และไม่ต้องเดือดร้อน ในภายหลัง ด้วยทาน ด้วยการประพฤติสม่ำเสมอ ด้วยการสำรวม ด้วยการฝึกตน. [๑๙๙๙] ที่ตรงนี้เป็นไร่นา ที่ตรงนี้ตรงร่องน้ำ ตรงดี ที่ตรงนี้เป็นภูมิภาค มีหญ้าแพรกเขียวสะพรั่ง ที่ตรงนี้เป็นแม่น้ำไหลอยู่ไม่ขาดสาย ที่ตรงนี้เป็น สระโบกขรณีอันน่ารื่นรมย์ มีฝูงนกจักรพรากร้องเสียง ระงม เปี่ยมไปด้วยน้ำใสสะอาด ดารดาษไปด้วยดอก ปทุมและดอกอุบล พวกเข้าเฝ้าและนักสนมพากันยึด ถือสถานเหล่านี้ว่าเป็นของเรา เขาเหล่านั้นพากันไป เสียทิศทางใดหนอ ดูก่อนพ่อนารทะ ไร่นาเหล่านั้น ภูมิภาคตรงนั้น และอุปจารแห่งสวนและป่าไม้ยังคงมี อยู่ดังเดิม เมื่อเราไม่เห็นหมู่ชนเหล่านั้น ทิศทั้งหลาย ก็ปรากฏว่าว่างเปล่าแก่เรา.