พระไตรปิฎก

[๒๐๖๑] ขอเชิญพระเชษฐาทรงสร้างปรางค์- ปราสาท อันเป็นที่อยู่น่ารื่นรมย์ สำหรับพระองค์เถิด จงทรงบำรุงบำเรอด้วยหมู่นารีทั้งหลาย โปรดให้ โอกาสเพื่ออนุเคราะห์แก่ข้าพเจ้าด้วยเถิด แม้เราทั้ง สองก็จะครอบครองอิสริยสมบัตินี้ร่วมกัน. [๒๐๖๒] ดูก่อนมหาบพิตร พระองค์ทรงเห็น ผลแห่งสุจริตอย่างเดียว ส่วนอาตมาภาพเห็นผลแห่ง สุจริตที่สั่งสมไว้แล้ว เป็นวิบากใหญ่ จึงสำรวมตน เท่านั้น มิได้ปรารถนาบุตรปศุสัตว์ หรือทรัพย์ ชีวิต ของสัตว์ทั้งหลายในโลกนี้ มีกำหนดร้อยปีเป็นอย่าง มาก ไม่เกินกำหนดนั้น ย่อมจะเหือดแห้งไป เหมือน ไม้อ้อที่ถูกตัดแล้ว มีแต่จะเหี่ยวแห้งไปฉะนั้น จะมัวเพลิดเพลินไปไย จะมัวเล่นคึกคะนองไปทำไม ความยินดีจะเป็นประโยชน์อะไร ประโยชน์อะไรด้วย การแสวงหาทรัพย์ จะมีประโยชน์อะไรด้วย บุตรและ ภรรยาสำหรับอาตมา ดูก่อนมหาบพิตร อาตมาพ้น แล้วจากเครื่องผูก อาตมารู้ชัดอย่างนี้ว่า มัจจุราช จะไม่รังควานเราเป็นไม่มี เมื่อบุคคลถูกมัจจุราชครอบ งำแล้ว ความยินดีจะเป็นประโยชน์อะไร จะมีประ- โยชน์อะไรด้วยการแสวงหาทรัพย์ ดูก่อนมหาบพิตร ผู้เป็นจอมนระ ชาติกำเนิดของคนเราไม่สม่ำเสมอกัน กำเนิดแห่งคนจัณฑาลจัดว่าเลวทรามในระหว่างมนุษย์