พระไตรปิฎก

หม่อมฉันก็มีเป็นอันมาก บัดนี้ หม่อมฉันเป็นคน ตาบอด พอใจความตายเท่านั้น. [๒๐๗๙] ดูก่อนบรมกษัตริย์ ผู้เป็นจอมนรชน พระองค์จงตรัสถ้อยคำที่เป็นสัจจะ เมื่อพระองค์ตรัส แต่ถ้อยคำที่เป็นสัจจะ พระเนตรจักเกิดขึ้นอีก. [๒๐๘๐] บรรดาวณิพกทั้งหลาย ผู้มีโคตรต่าง ๆ กัน มาขอหม่อมฉัน แม้วณิพกคนใดมาขอหม่อมฉัน แม้วณิพกนั้นก็เป็นที่รักแห่งใจของหม่อมฉัน ด้วยการ กล่าวคำสัตย์นี้ ขอจักษุจงบังเกิดแก่หม่อมฉันเถิด. [๒๐๘๑] พราหมณ์ผู้ใดมาขอหม่อมฉันว่า ขอ พระราชทานพระเนตรเถิด หม่อมฉันได้ให้ดวงตา ทั้งสอง แก่พราหมณ์ผู้นั้นซึ่งเป็นวณิพก ปีติและ โสมนัสเป็นอันมากเกิดขึ้นแก่หม่อมฉันยิ่งนัก ด้วยการ กล่าวคำสัตย์นี้ ขอจักษุจงบังเกิดขึ้นแก่หม่อมฉันเถิด. [๒๐๘๒] ข้าแต่พระองค์ผู้ทรงบำรุงสีพีรัฐ พระองค์ตรัสพระคาถาแล้วโดยธรรม พระเนตรทั้งสอง ของพระองค์ จะปรากฏเป็นตาทิพย์เห็นได้ทะลุภาย นอกฝา ภายนอกกำแพงและภูเขา ตลอดร้อยโยชน์ โดยรอบ. [๒๐๘๓] ใครหนอในโลกนี้ ถูกขอทรัพย์อันน่า ปลื้มใจแล้ว แม้จะเป็นของพิเศษ แม้จะเป็นของที่รัก