Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 483

<< | หน้าที่ 483 | >>
(ท้าวสักกะทรงชมเชยพระโพธิสัตว์ในท่ามกลางมหาชนว่า)

{๒๐๘๒} [๗๗] พระองค์ผู้ทรงผดุงแคว้นให้เจริญแก่ชาวกรุงสีพี

พระองค์ตรัสคาถาโดยธรรม

ดวงพระเนตรของพระองค์เหล่านี้จะปรากฏเป็นทิพย์

[๗๘] จะให้พระองค์สำเร็จการเห็นทะลุผ่านภายนอกฝา

ภายนอกกำแพงศิลาและภูเขาไปได้ไกลถึง ๑๐๐ โยชน์โดยรอบ

(พระโพธิสัตว์แสดงธรรมว่า)

{๒๐๘๓} [๗๙] ในโลกนี้ ใครหนอถูกเขาขอแล้ว

ไม่พึงให้ทรัพย์เครื่องปลื้มใจ

ทั้งวิเศษ ทั้งเป็นที่รักยิ่งของตน

เอาเถิด เราขอเตือนชาวสีพีทุกคนที่มาประชุมพร้อมกัน

ขอพวกท่านจงดูดวงตาทั้ง ๒ ซึ่งเป็นทิพย์ของเราในวันนี้

[๘๐] จะให้เราสำเร็จการเห็นทะลุผ่านภายนอกฝา

ภายนอกกำแพงศิลาและภูเขา

ไปได้ไกลถึง ๑๐๐ โยชน์โดยรอบ

[๘๑] ไม่มีอะไรของเหล่าสัตว์ในมนุษยโลกนี้

ที่จะยอดเยี่ยมไปกว่าการบริจาค

เราได้บริจาคดวงตาซึ่งเป็นของมนุษย์แล้ว

กลับได้ดวงตาอันยิ่งกว่าของมนุษย์

[๘๒] พี่น้องชาวกรุงสีพีทั้งหลาย

พวกท่านได้เห็นดวงตาทิพย์ ที่เราได้แล้วแม้นี้

จงให้ทาน จงบริโภคเถิด

คนที่ให้แล้วและบริโภคแล้วตามความสามารถ

ไม่พึงถูกนินทา พึงเข้าถึงแดนสวรรค์

สีวิราชชาดกที่ ๓ จบ



สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka