Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 61 หน้าที่ 192

เล่ม มมร. 61 หน้า 192 ข้อ 2202 2203
จับอยู่บนต้นไม้ ทิพยสกุณาเช่นนี้ จะได้มีในมนุยษโลก ก็หาไม่ ดูก่อนพระยานาคราช ท่านบำเพ็ญตบธรรม เพื่อประโยชน์อะไร. ต้นมะม่วง ต้นสาละ ทั้งช้างน้าว อ้อยช้าง และต้นชมพู่ ต้นคูนและแคฝอย ผลิตดอกออกผล เป็นพวง ๆ ทิพยรุกขชาติเหล่านี้ จะได้มีอยู่ในมนุษย- โลกก็หาไม่ ดูก่อนพระยานาคราช ท่านบำเพ็ญตบะ เพื่อประโยชน์อะไร. อนึ่ง ทิพยสุคนธ์รอบสระโบกขรณีเหล่านี้ หอมฟุ้งอยู่เป็นนิตย์ ทิพยสุคนธ์เช่นนี้ จะมีอยู่ใน มนุษยโลกก็หามิได้ ดูก่อนพระยานาคราช ท่าน บำเพ็ญตบธรรมเพื่อประโยชน์อะไร. [๒๒๐๒] (จัมเปยยนาคราช ทูลว่า) ข้าแต่ พระองค์ผู้เป็นจอมประชาชน ข้าพระพุทธเจ้าบำเพ็ญ ตบธรรม เพราะเหตุแห่งบุตร ทรัพย์ หรือแม้เพราะ เหตุแห่งอายุก็หาไม่ แต่เพราะข้าพระพุทธเจ้าปรารถนา กำเนิดมนุษย์ ฉะนั้น จึงได้บากบั่นมุ่งมั่นบำเพ็ญ สมณธรรม. [๒๒๐๓] (พระราชาตรัสว่า) ท่านมีดวงเนตร แดง มีรัศมีส่องแสงสว่าง ประดับตกแต่งแล้ว ปลง- เกศาและมัสสุแล้ว ประพรมด้วยจรุณจันทน์แดง ฉายแสงไปทั่วทิศ ดังคนธรรพราชฉะนั้น.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka