พระไตรปิฎก

[๒๒๓๗] มโหสถจะถูกฆ่าเพราะปัญหา เพราะ มโหสถผู้มีปัญญาดังแผ่นดินฉันสั่งให้ฆ่าแล้ว ฉันคิด ถึงเรื่องนั้นจึงโทมนัส ดูก่อนพระเทวี ความผิดของ เธอไม่มีเลย. [๒๒๓๘] เจ้าไปตั้งแต่หัวค่ำ มาเอาจนบัดนี้ ใจของเจ้ารังเกียจ เพราะได้ฟังอะไรหรือ ดูก่อนเจ้า ผู้มีปัญญาดังแผ่นดิน ใครได้พูดอะไรแก่เจ้า เราจะ ขอฟังคำของเจ้า เชิญเจ้าบอกแก่เรา. [๒๒๓๙] มโหสถจะถูกฆ่าเพราะปัญหา ข้าแต่ พระจอมประชากร ในกาลใด พระองค์เสด็จอยู่ใน ที่ลับ ได้ตรัสความลับกับพระอัครมเหสีเมื่อหัวค่ำ ความลับของพระองค์นั้นได้เปิดเผยแล้ว ข้าพระบาท ได้ฟังแล้วในกาลนั้น. [๒๒๔๐] เสนกบัณฑิตได้ทำกรรมอันลามก อัน ไม่ใช่กรรมของสัตบุรุษ ในสวนไม้รัง อยู่ในที่ลับแล้ว ได้บอกเรื่องนั้นแก่สหายคนหนึ่ง กรรมอันลามกนั้น เป็นความลับ อันเสนกบัณฑิตได้เปิดเผยแล้ว ข้า- พระบาทได้ฟังแล้ว. [๒๒๔๑] ข้าแต่พระจอมประชานิกร โรคเรื้อน เกิดขึ้นแก่ปุกกุสบุรุษของพระองค์ เป็นโรคที่ไม่ สมควรจะใกล้ชิดพระราชา ปุกกุสะอยู่ในที่ลับ ได้ แจ้งเรื่องนี้แก่น้องชาย ความลับอันนั้นปุกกุสะเปิดเผย แล้ว ข้าพระบาทได้ฟังแล้ว.