พระไตรปิฎก

[๒๒๓๒] (ปุกกุสบัณฑิตทูลว่า) บุคคลควรเปิด- เผยข้อความที่ควรติเตียน หรือควรสรรเสริญ อัน เป็นเนื้อความลับ แก่พี่น้องซึ่งเป็นพี่ใหญ่ พี่กลาง หรือน้อง ถ้าเขาตั้งอยู่ในศีล มีจิตตั้งมั่น. [๒๒๓๓] (กามินทบัณฑิตทูลว่า) บิดาควรเปิด- เผยข้อความที่ควรติเตียน หรือความสรรเสริญอัน เป็นเนื้อความลับ แก่บุตรผู้ดำเนินไปตามใจของบิดา เป็นอนุญาตบุตร มีปัญญาไม่ทรามกว่าบิดา. [๒๒๓๔] (เทวินทบัณฑิตทูลว่า) ข้าแต่พระจอม ประการาษฎร์ ผู้ประเสริฐกว่ามนุษย์นิกร บุตรควร- เปิดเผยข้อความที่ควรติเตียน หรือควรสรรเสริญ อันเป็นเนื้อความลับ แก่มารดาผู้เลี้ยงดูบุตร ด้วย ความพอใจรักใคร่. [๒๒๓๕] (มโหสถทูลว่า) การปกปิดความลับเอา ไว้นั่นแหละเป็นความดี การเปิดเผยความลับบัณฑิต ไม่สรรเสริญเลย นักปราชญ์พึงอดกลั้น ในเมื่อประ- โยชน์ยังไม่สำเร็จ เมื่อประโยชน์สำเร็จแล้ว พึงกล่าว ตามสบาย. [๒๒๓๖] ข้าแต่พระราชาผู้ประเสริฐ พระองค์ ทรงมีพระมนัสวิปริตไปอย่างไรหรือ ข้าแต่พระจอม- ประชากร หม่อมฉัน ขอฟังพระดำรัสของพระองค์ พระองค์ทรงดำริอย่างไรหรือ จึงทรงโทมนัสข้าแต่ สมมติเทพ ความผิดของหม่อมฉันไม่มีเลยหรือ.