Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 61 หน้าที่ 300

เล่ม มมร. 61 หน้า 300 ข้อ 2291
ลูบไล้ด้วยจุรงจันทน์ กลางคืนมีหญิง ๑๖,๐๐๐ คน เป็นบริจาริกาบำเรอท่านอยู่ แต่กลางวันต้องเสวย ทุกขเวทนา. หญิงเหล่านี้ได้เป็นบริจาริกาของท่าน มีถึง ๑๖,๐๐๐นาง ท่านมีอานุภาพมากอย่างนี้ ไม่เคยมีใน มนุษยโลก น่าขนพองสยองเกล้า. ในภพปางก่อน ท่านทำกรรมอะไรไว้ จึงต้อง นำทุกขเวทนามาสู่ตน ท่านทำกรรมอะไรไว้ในมนุษย- โลก จึงต้องเคี้ยวกินเนื้อหลังของตนเองในบัดนี้. [๒๒๙๑] ข้าพเจ้าเรียนจบไตรเพท หมกมุ่นอยู่ ในกามทั้งหลาย ได้ประพฤติเพื่อความฉิบหายใช่ ประโยชน์ แก่ชนเหล่าอื่น ตลอดกาลนาน. บุคคลใดเป็นผู้ขูดเลือดเนื้อผู้อื่น บุคคลนั้นย่อม ต้องควักเนื้อของตนกิน เช่นเดียวกับข้าพเจ้ากินเนื้อ หลังของตนอยู่จนทุกวันนี้. จบกิงฉันทชาดกที่ ๑
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka